KENDİNE KONUŞANLAR – I

Konuşmak için ses mi gerekli
Yaşamak için nefes mi
Ya bu hayat koca bir kafes mi
Bazen kendi kendine konuşur insan
Bazen kendi kendine çıldırır

Duymak isteyen duyar 
Haykırsan da duyan olmaz
Ne günün ışığı ne gecenin gölgesi
Bir türlü yüreğin durulmaz
Bir türlü sabah olmaz

Kalem körelir sayfalar kararır
Şiir susar, göz yaşarır
Bütün umutlarını ecinniler aparır
İnsan bazen kendine konuşur
Bazen kendi kendine çıldırır

1/12/15